Η σχετιζόμενη με φάρμακα οστεονέκρωση της γνάθου (MR-ONJ), κυρίως αντιοστεολυτικά, αποτελεί σοβαρή θεραπευτική επιπλοκή, η οποία μπορεί να επηρεάσει σημαντικές πτυχές της στοματικής υγείας και της σχετιζόμενης με αυτήν ποιότητας ζωής.

Μέτρα πρόληψης της MR-ONJ πριν από τη λήψη των προαναφερθέντων φαρμάκων, μέτρα πρόληψης κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία, καθώς και πρώιμη ανίχνευση της MR-ONJ στο πλαίσιο της τακτικής οδοντιατρικής φροντίδας από τον οικογενειακό οδοντίατρο – ενδεχομένως με τη συμμετοχή ειδικών – θεωρούνται λογικά, αναγκαία και αποτελεσματικά.

Το ποσοστό επιτυχίας της χειρουργικής θεραπείας είναι σημαντικά υψηλότερο σε σύγκριση με τη συντηρητική θεραπεία και συμβάλλει, μεταξύ άλλων, στην αποφυγή εκτεταμένων οστικών ελλειμμάτων. Παρ’ όλα αυτά, η συντηρητική θεραπεία διατηρεί σταθερή θέση στη διαχείριση της MR-ONJ, ιδίως ως μέσο ανακούφισης των συμπτωμάτων σε ασθενείς με επιβαρυμένη γενική κατάσταση.

Ως συνέπεια προχωρημένων νεκρώσεων, κατά τη διάρκεια της χειρουργικής θεραπείας με αφαίρεση εκτεταμένων περιοχών νεκρωμένου οστού, ενδέχεται να προκύψουν λειτουργικά επιβαρυντικές βλάβες. Η αποκατάσταση της φυσικής μορφής των οστέινων και μαλακών ιστών της άνω και κάτω γνάθου αποτελεί στόχο κάθε θεραπείας, ο οποίος όμως δεν είναι πάντοτε εφικτός.

Στην ομιλία θα αναδειχθούν οι λόγοι που καθιστούν ιατρικά αναγκαία και συνιστούν την έγκαιρη και αποφασιστική χειρουργική θεραπεία για την αποφυγή εκτεταμένων ελλειμάτων καθώς θα παρουσιαστούν τρόποι αποκατάστασης των ελλειμμάτων γναθεκτομής στην άνω και στην κάτω γνάθο.