Οι δυνητικά κακοήθεις διαταραχές του στοματικού βλεννογόνου, γνωστές και ως «προκαρκινικές βλάβες», αποτελούν πεδίο ενδιαφέροντος στην καθημερινή οδοντιατρική πράξη, καθώς συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου στόματος. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν η λευκοπλακία και ο ομαλός λειχήνας, καθώς και σπανιότερα νοσήματα, όπως η υποβλεννογόνια ίνωση. Μπορεί να αναπτυχθούν σε οποιαδήποτε θέση του στοματικού βλεννογόνου, αλλά σε κάποιες από τις δυνητικά κακοήθεις διαταραχές παρατηρείται εκλεκτική προτίμηση θέσης, για παράδειγμα της λευκοπλακίας στη γλώσσα και το έδαφος στόματος, του ομαλού λειχήνα στις παρειές και τη γλώσσα, και της βλαστικής μυρμηκιώδους λευκοπλακίας στα ούλα. Εκδηλώνονται με λευκές ή και ερυθρές βλάβες, μπορεί να συνοδεύονται από συμπτώματα ή να είναι τελείως ασυμπτωματικές και να αποτελούν τυχαία ευρήματα της κλινικής εξέτασης, γεγονός που υπογραμμίζει την ευθύνη του οδοντιάτρου για την έγκαιρη αναγνώρισή τους. Η βιοψία και ιστοπαθολογική εξέταση αποτελεί τη χρυσή σταθερά για τη διάγνωση και τον καθορισμό της πρόγνωσης των δυνητικά κακοηθών διαταραχών του στοματικού βλεννογόνου. Σκοπός της εισήγησης είναι μέσω της διαδραστικής παρουσίασης περιπτώσεων ασθενών να εξοικειωθούν οι οδοντίατροι με τα ιδιαίτερα κλινικά χαρακτηριστικά των δυνητικά κακοηθών διαταραχών και του καρκίνου στόματος, καθώς και να αναδειχθούν τα βήματα της διαγνωστικής μεθοδολογίας που απαιτείται για την έγκαιρη και αποτελεσματική διαχείρισή τους.